ΧΑΠ και αεροπορικά ταξίδια

Αεροπορικό ταξίδι ασθενών με ΧΑΠ:

Συμβουλές εμπειρογνωμόνων.

Δεδομένου του αυξανόμενου πληθυσμού ατόμων που φθάνουν σε προχωρημένη ηλικία, αναμένεται ότι περισσότερα άτομα με ιατρικά προβλήματα θα ταξιδέψουν αεροπορικώς.

Αυτή η παρουσίαση υπογραμμίζει την ανάγκη για τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης και τους ασθενείς να γνωρίζουν την κατάλληλη προετοιμασία για τα αεροπορικά ταξίδια, ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος για ανεπιθύμητες ενέργειες. Εκτιμάται ότι το 12% των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης κατά την πτήση αποδίδεται σε αναπνευστικές νόσους, και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (COPD) έχει αναφερθεί ως ο πιο συνηθισμένος λόγος για την προληπτική ιατρική εξέταση.

Κίνδυνοι

Τα αεροπορικά ταξίδια θέτουν ασθενείς με ΧΑΠ σε κίνδυνο για μια σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που περιγράφονται στην δημοσίευση του European Respiratory Review:

1)    Ο υψηλότερος κίνδυνος είναι η σημαντική υποξαιμία, με πιθανότητα η μερική πίεση του αρτηριακού οξυγόνου (PaO2) να πέσει κάτω από τα κρίσιμα όρια.

2)    Ο επαγόμενος από υποξαιμία υπεραερισμός οδηγεί σε υπερδιάταση και συνεπώς “αυξημένη θετική τελοεκπνευστική πίεση, η οποία είναι κυρίως υπεύθυνη για την κόπωση των αναπνευστικών μυών σε σοβαρή ΧΑΠ, ειδικά κατά τις πτήσεις μεγάλων αποστάσεων”.

3)    Aυξήσεις στην πίεση της πνευμονικής αρτηρίας, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επιβάρυνση της δεξιάς κοιλίας και δυσλειτουργία αυτής.

4)    Η οξεία υποξαιμία, μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές αρρυθμίες και ισχαιμία σε ευάλωτους ασθενείς.

5)    Ο σημαντικός αποκορεσμός που προκύπτει στον ύπνο κατά τις πτήσεις.

6)    Προβλήματα κατά την άνοδο του αεροσκάφους, ειδικά σε ασθενείς με φυσαλιδώδες εμφύσημα ή ιστορικό πνευμοθώρακα.

Τα συμπτώματα που σχετίζονται με την υποξαιμία επηρεάζουν συνήθως τα άτομα που έχουν περιορισμένο καρδιοπνευμονικό αποθεματικό.

Μια αναδρομική μελέτη σε 391 ασθενείς με ΧΑΠ έδειξε συμπτώματα σχετιζόμενα με την υποξαιμία κατά τη διάρκεια του αεροπορικού ταξιδιού στο ένα τέταρτο των συμμετεχόντων σε σύγκριση με 9% σε non-COPD μάρτυρες (P <.001) και τα συμπτώματα αυτά ήταν στενά συνδεδεμένα με αποκορεσμό άσκησης και υψηλότερη δύσπνοια κατά την 6λεπτη δοκιμασία βάδισης(6MWT).

Οι ασθενείς με ΧΑΠ μπορεί επίσης να παρουσιάσουν υπεραερισμό, θωρακικό πόνο, αίσθημα παλμών, ζάλη και μυρμήγκιασμα στα άκρα. Οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα όπως το περπάτημα στο τουαλέτα μπορεί να αυξήσει περαιτέρω τα συμπτώματα. Επιπλέον, ο ερεθισμός των κατώτερων αεραγωγών λόγω  της χαμηλής υγρασίας του αέρα κατά την πτήση και ο αυξημένος αερισμός από την υποξαιμία μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος.

Προετοιμασία για την πτήση

Η φυσική εξέταση πριν από μια προγραμματισμένη πτήση συνιστάται για όλους τους ασθενείς με ΧΑΠ και απαιτείται περαιτέρω αξιολόγηση για ασθενείς με «δύσπνοια κατά την άσκηση, βίαιο εκπνεόμενο όγκο σε 1 δευτερόλεπτο (FEV1) <1,5 L ή FEV1 <30% της προβλεπόμενης τιμής, απαραίτητη προυπόθεση για υποστήριξη του αναπνευστικού, φυσαλιδώδης νόσος, συνυπάρχουσες καταστάσεις που μπορεί να επιδεινώσουν την υποξαιμία όπως καρδιακή νόσο και σημαντικά συμπτώματα κατά τη διάρκεια προηγούμενου αεροπορικού ταξιδιού … “. Ωστόσο, δεν υπάρχει ομοφωνία όσον αφορά τους καλύτερους τύπους αξιολογήσεων που πρέπει να χρησιμοποιούνται σε αυτές τις περιπτώσεις.

Σύμφωνα με μια μελέτη, οι συχνότερα χρησιμοποιούμενες δοκιμές σε εκτιμήσεις πριν από την πτήση σε ασθενείς με αναπνευστική νόσο ήταν ο κορεσμός οξυγόνου (96%), η δοκιμασία αναπνευστικής  λειτουργίας (95%), η υποξική πρόκληση (επίσης γνωστή ως δοκιμή προσομοίωσης υποξικού υψόμετρου [HAST ], 45%) και η δοκιμασία βάδισης (10%). Ανάλογα με την τιμή της παλμική οξυμετρίας και άλλων παραγόντων κινδύνου που μπορεί να έχουν οι ασθενείς, πρόσθετες εξετάσεις είναι χρήσιμες για τη διαστρωμάτωση κινδύνου και την ανάγκη για συμπληρωματικό οξυγόνο στο αεροσκάφος. Μια ακτινογραφία θώρακα προτείνεται επίσης για ασθενείς με φυσαλιδώδη νόσο ή ιστορικό πνευμοθώρακα.

Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να εκπαιδεύουν όλους τους ασθενείς με ΧΑΠ για τους κινδύνους που σχετίζονται με την πτήση τους και την ανάγκη να ζητήσουν ιατρική συμβουλή πριν πετάξουν. Τα φάρμακα θα πρέπει να επανεξετάζονται και να αναπροσαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες ώστε να εξασφαλίζεται επαρκής κάλυψη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και οι ασθενείς θα πρέπει να τηρούν αυτές αυτές τις οδηγίες  κατά την πτήση. Επιπλέον, οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν απευθείας πτήσεις όταν είναι δυνατόν, να μένουν ενυδατωμένοι, να κάθονται κοντά στο τουαλέτα και να αποφεύγουν τα ηρεμιστικά και το αλκοόλ κατά την πτήση. Συνιστάται η αναβολή  του ταξιδιού για 6 εβδομάδες σε ασθενείς που έχουν πρόσφατα επιδεινωθεί.

Ποια είναι τα θέματα που σχετίζονται με τα αεροπορικά ταξίδια για ασθενείς με ΧΑΠ και πώς μπορούν να ελαχιστοποιηθούν ή να αποφευχθούν;

Τα αεροπορικά ταξίδια μαθαίνουν τους ασθενείς με ΧΑΠ  να μειώνουν τις πιέσεις οξυγόνου στην καμπίνα, κάτι που μοιάζει με την αναπνοή περίπου 15% οξυγόνου στο επίπεδο  της θάλασσας. Οι ασθενείς με ΧΑΠ έχουν χαμηλότερες αποθήκες αναπνευστικού και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης υποξαιμίας κατά τη διάρκεια των αεροπορικών ταξιδιών. Επιπλέον, ασθενείς με χρόνια υποξαιμία που απαιτούν συνεχές συμπληρωματικό οξυγόνο μπορεί να αναπτύξουν μεγαλύτερη ανάγκη οξυγόνου. Οι ασθενείς με εμφύσημα εκτός από τη ΧΑΠ  βρίσκονται επίσης σε ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης πνευμοθώρακα κατά τη διάρκεια της διαδρομής του αέρα λόγω αλλαγών της πίεσης, αν και αυτό δεν συμβαίνει συχνά. Όπως και σε ασθενείς χωρίς ΧΑΠ, η μεγαλύτερη αεροπορική διαδρομή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για εν τω βάθη φλεβική θρόμβωση και πνευμονική εμβολή.

PulmonologyAdvisor.com,  November 30, 2018